Het numineuze bij Antoinette van Pinxteren

In die leegte tussen mij en de Aanwezige... daar is iets heel dieps, een onbeschrijflijke intensiteit. Die kun je je later op de dag herinneren. Soms springt midden in je werk uit die diepte plotseling een tekst tevoorschijn die het antwoord geeft op iets dat ik in me voel als een vraag

Toen mijn broer gestorven was, ging ik een week later naar het kerkhof in Nuland waar hij begraven was. Ik dacht: daar is hij niet. En ineens werd die tekst in mij gesproken: 'Wat zoek je de levenden bij de doden...' Dat was een flits. De geest bidt in ons. Ik doe het niet zelf. Wat daar gebeurt, op zo'n moment, dat krijg ik. Dat is die genade.

Ik denk dat een vrouwelijk gebed meer stromend is. Een vrouw kent die kringloop van: een eicel dragen, het afsterven daarvan en dan de bloeding. Dat is het lichamelijk beleven van een stroom, uit je weg - en dan weer de opleving, het opnieuw vruchtbaar zijn. Dat is een proces, een beweging die zich ook kan uitdrukken in je wijze van bidden. Bidden is immers ook een altijd doorgaande stroom van opleven, vrucht dragen, wegebben. De vrouwen staan midden in een stroom waarin ze het moeten uithouden, zoals in het gebed. Begin en eind zijn moeilijk aan te geven. Zo gaat voor de vrouw ook doen en bidden nauw samen, zonder abrupte overgang. Wat voor de vrouw een stroom is, dat zal de man 'een weg' noemen. Mannen zijn directer, willen alles snel en rechttoe rechtaan. Maar een weg kan ook doodlopen. In een cyclus kan dat niet gebeuren. De stroom is voor de vrouw onherroepelijk, je moet je overgeven aan wat zich in je lichaam afspeelt. De mate waarin je dat kunt maakt je voller. Het is een hele vorming. Ik denk dat daardoor vrouwen de dingen iets langer kunnen uithouden. Neem die Argentijnse moeders; die maar volhouden en volhouden... In de beweging van die stroom groeien ook gevoelens natuurlijker. Ze hebben meer tijd nodig om ergens aan te komen, maar zijn dan ook voller.

Je moet me goed begrijpen: ik stel hier man en vrouw niet helemaal tegenover elkaar. Het is meer een accent.

Catharina Visser: De sluiers van God; Gesprekken over het beeld van de verborgene, Amstelveen 1985


 

Make a Free Website with Yola.